Seat 850 1973

Hiszpańska produkcja Fiata 850 wystartowała dwa lata później niż włoska, do debiutu w 1966 na wystawie w Barcelonie model ten był dostępny w salonach Fiata.  W krótkim czasie opracowano jego czterodrzwiową wersję 850 L, przez co stał się popularnym autem rodzinnym w całej Hiszpanii. Górzysty teren połączony z południowymi temperaturami szybko obnażył podstawową słabość konstrukcji – podatność na przegrzewanie silnika. Przerwa w podróży na studzenie motoru stała się powszechnym widokiem.
Bardzo szybko w hiszpańskich gazetach ukazały się różne poradniki jak z tym sobie poradzić. Najczęściej zalecano pozbycie się termostatu, odradzano zaś jazdę z otwartą tylną klapą.
850 był pierwszym Seatem oficjalnie sprowadzanym do Polski – w latach 1970/73 nieco ponad tysiąc sztuk modelu 850 i 850 D pojawiło się na naszych drogach. Seat 850 1973 Seat 850 1973 Seat 850 1973 Seat 850 1973 Seat 850 1973 Seat 850 1973 Seat 850 1973 Seat 850 1973

Dacia 1300 1969 – 82

Historia sięga połowy lat sześćdziesiątych, kiedy rumuński rząd rozpoczął plany zmotoryzowania kraju samochodami klasy 1100 i 1300. Aby przyspieszyć czas wdrażania nowego pomysłu w życie, postanowiono poszukać licencji na produkcję sprawdzonego pojazdu u zagranicznych wytwórców. Początkowo pod uwagę brano pięciu producentów – Alfa Romeo, Austin, Fiat, Peugeot oraz Renault a każdy z nich udostępnił swoje auta do testów. Wkrótce na rumuńskich drogach pojawiły się różne wersje Giulii, Austina 1300, Fiata Millecento, Peugeota 204 oraz Renault 10. Ale po historycznej wizycie Charlesa de Gaulle w Rumunii w 1966 r., ostateczny wybór padł na państwowe Renault, które zaproponowało początkowo montaż tylnonapędowego Renault 8 a następnie produkcję R16.
W tzw międzyczasie Renault zasugerował montaż i późniejszą produkcję zupełnie nowego modelu i finalną  umowę podpisano jeszcze w tym samym roku.
W ciągu półtorej roku zbudowano na potrzeby nowego modelu od podstaw fabrykę w Pitesti, gdzie przy montażu Dacii 1100 załoga zbierała doświadczenie niezbędne do produkcji przyszłej licencyjnej wersji Renault 12.
Pierwsze rumuńskie dwunastki zeszły z taśmy jesienią 1969 r., w tym samym czasie co R12 we Francji.
Trzy lata później pojawiły się w ofercie Polmozbytu i były najbardziej wygodnymi samochodami z tych dostępnych za złotówki.
Wbudowane światła cofania, mniejsze kły na zderzakach oraz mały napis Dacia 1300 sugerują egzemplarz z końca produkcji. Dacia 1300 1969 – 82 Dacia 1300 1969 – 82 Dacia 1300 1969 – 82 Dacia 1300 1969 – 82 Dacia 1300 1969 – 82 Dacia 1300 1969 – 82 Dacia 1300 1969 – 82
 

Avia A31 K 1988 – 92

Historia tej konstrukcji zaczęła się na początku lat sześćdziesiątych, kiedy pamiętająca czasy zakończenia wojny lekka ciężarówka Renault Goelette przestała mieć wystarczającą ładowność.
Nowy pojazdy Super Goelette i Super Galion (SG) oficjalnie zaprezentowano w czerwcu 1965 a ich produkcją zajęła się fabryka Saviem – wówczas jednostka zależna od Renault. SG na wewnętrzny francuski rynek oraz niektórych krajów byłej EWG oferowano jako Saviem, na pozostałe rynki eksportowe – jako Renault.
Pierwsze roczniki wyposażano wyłącznie w benzynowe silniki z rodziny Etendard – identyczne jak w osobowych modelach Fregate czy Colorale.
Napęd dieslowski pojawił się pod koniec 1967 za sprawą trzylitrowego silnika wspólnej konstrukcji Saviem – Alfa Romeo – MAN. Zapoczątkowało to produkcję serii SG we Włoszech, gdzie otrzymał on nazwę Alfa Romeo – Saviem A 15.
Jednocześnie w tym samym okresie Czechosłowacja prowadziła rozmowy z Fordem, Hanomagiem i Renault odnośnie możliwości zakupu licencji na ciężarówkę o ładowności do dwóch ton. 
Wówczas w Czechosłowacji produkowano pamiętającą jeszcze koniec lat trzydziestych ciężarówkę Skoda / Praga 150 z silnikiem umieszczonym przed kabiną. Pragę 150 wytwarzano w zakładach Avia, które od jakiegoś czasu – we współpracy z Liazem – prowadziła mocno zaawansowane prace nad  zupełnie nowym modelem. Klika jego prototypów było już na etapie przedprodukcyjnych badań.
Jednak czechosłowackie ministerstwo przemysłu ciężkiego, pod które podlegały zakłady Avia podpisując z Francuzami umowę postanowiło umieścić tam produkcję nowych pojazdów.
Renault był od początku faworytem – to jedyny spośród trzech kandydatów państwowy producent a ówczesny klimat polityczny nie sprzyjał państwowo – prywatnej współpracy.
Zakupiono licencję na dwa modele: SG2 o ładowności 1,5 t jako Avia A-15 oraz SG4 o dwukrotnie większej ładowności jako Avia A30. Wartość kontraktu wyniosła osiem milionów dolarów, strona czechosłowacka wynegocjowała korzystną dla siebie możliwość spłaty produkcją.
Planowano wytwarzanie około dwudziestu tysięcy sztuk rocznie, co wymagało wybudowania od podstaw trzech nowych hal.
Jesienią roku 1968 pierwsze Avie z charakterystyczna niebieską kabiną pojawiły się na czechosłowackich drogach. Avia A30 1969 Avia A15 1969
Pierwsza ważniejsza modernizacja miała miejsce w 1983 r., wraz z którą pojawiła się zwiększona ładowność a oznaczenia modeli zmieniono na A21 i A31
Przedliftowa Avia w czynnej służbie to rzadki już dziś widok. Model z przełomu dekad – zniknęły już zastąpione matową czernią chromowane ramki reflektorów, chromowana krata wlotu powietrza i pojawiły się boczne kierunkowskazy. Starego typu przedliftowy pas przedni od 1992/3 zastąpiony został elementem z czarnego plastiku. Nieco wcześniej – w 1988/89 r.- zaczęto lakierować na czarno błotniki i stopnie do wsiadania. Avia A31 K 1988 – 92 Avia A31 K 1988 – 92 dsc01542 Avia A31 K 1988 – 92 Avia A31 K 1988 – 92

Innocenti Mini Cooper 1300 Export 1973 – 75

Licencyjna wersja najpopularniejszego brytyjskiego pojazdu powstawała we włoskich zakładach przez dziesięć lat począwszy od roku 1965. W odmianie Cooper 1300 Export wytwarzana była od lutego 1973 do stycznia 1975.
Welurowa tapicerka na fotelach i deska rozdzielcza z pięcioma okrągłymi wskaźnikami – to najbardziej odróżnia tą wersję ItaloMini od angielskiego pierwowzoru. Ponadto nie da się nie zauważyć:
- przedniej atrapy z czarnego tworzywa
- poszerzeń nadkoli
- bocznych emblematów Export
- fletnerek (na rynek niemiecki były nieuchylne)
- innego przetłoczenia na klapie pod tylną kwadratową tablicę rejestracyjną Innocenti Mini Cooper 1300 Export 1973 – 75 Innocenti Mini Cooper 1300 Export 1973 – 75 Innocenti Mini Cooper 1300 Export 1973 – 75 Innocenti Mini Cooper 1300 Export 1973 – 75 Innocenti Mini Cooper 1300 Export 1973 – 75 Innocenti Mini Cooper 1300 Export 1973 – 75 Innocenti Mini Cooper 1300 Export 1973 – 75 Innocenti Mini Cooper 1300 Export 1973 – 75 Innocenti Mini Cooper 1300 Export 1973 – 75 Innocenti Mini Cooper 1300 Export 1973 – 75

Dacia 1310 CL 1994 – 99

Podczas gdy wersja sedan była przez dwie dekady oficjalnie sprowadzana do PL jako 1300, 1310  i 1310 P, odmiana z nadwoziem kombi przez długie lata była u nas zupełnie nieznana. W przeciwieństwie do pozostałych państw zrzeszonych w RWPG, z jakiegoś powodu tylko Polska i NRD nie zdecydowały się na import. Szczególnie że w latach osiemdziesiątych dostępność kombi ograniczała się u nas głównie do wyboru pomiędzy Dużym Fiatem a Wartburgiem, czasem Ładą.  Pierwsza i jedyna niewielka partia z tym nadwoziem sprowadzona została bodajże przez Damis w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych.
Tymczasem ku chwale motoryzacyjnej różnorodności ktoś ciśnie – być może jedną z tych damisowskich – na co dzień. Dacia 1310 CL Dacia 1310 CL Dacia 1310 CL Dacia 1310 CL Dacia 1310 CL Dacia 1310 CL dsc05990

FSO 125p L 1983

Ciepłe letnie niedzielne popołudnie zachęciło starszego pana do przewietrzenia garażu i przejażdżki trzydziestoletnim Dużym Fiatem.
Modele z rocznika 1983 osiągnęły apogeum jeśli chodzi o stopień zubażania tego początkowo dobrze wyposażonego  samochodu. W tym roku zrezygnowano z używania nazwy Polski Fiat oraz wprowadzono ponownie – wycofane wraz z modernizacją w 1975 r. boczne kierunkowskazy.
W odróżnieniu od bazowej 1.5 C będącej zupełnym „golasem” – wersja 1.5 L była wyposażona w czterobiegową skrzynię, ogrzewaną tylną szybę, obrotomierz, zapalniczkę i popielniczki dla pasażerów tylnej kanapy. Pod maską umieszczano standardowy fiatowski silnik 115C - opcja oznaczona 1.5 L pozostała do końca produkcji modelu. FSO 125p L 1983 FSO 125p L 1983 Pędzelkowe zaprawki – tutaj kapnie, tam zaciągnie. FSO 125p L 1983 Nieco wygięte od słońca plastikowe czarne tablice – klasyka gatunku. FSO 125p L 1983