Peugeot 309 Graffic 1990 – 92

Ta seria limitowana trzystadziewiątki pojawiła się w drugiej połowie roku 1990, początkowo tylko w eksporcie do Belgii, Austrii i Niemiec. Na rodzimy francuski rynek trafiła w kwietniu 1991 odróżniając się od eksportówek niektórymi elementami wyposażenia. Graffic był wersją bazową, bez szczególnych wyposażeniowych ekstrasów i wyróżniają go:
- trzy rodzaje silników: benzynowe 1.4 (tylko eksport), 1.1 (Francja oraz rynek belgijski) oraz od października 1991 diesel 1.9 (Francja i eksport)
- czterobiegowa (Francja) lub pięciobiegowa przekładnia (Francja i eksport)
- dostępny z trzy i pięciodrzwiowym nadwoziem
- trzy kolory nadwozia biały AC 088 Blanc Meije, czerwony 448 EKB Rouge Vallelunga i szary 1585 ETP Gris Futura metallic
- nielakierowane listwy boczne
- dekoracyjny pas po bokach nadwozia i na tylnej klapie wraz z logo Graffic
- chromowane listwy w zderzakach
- lotka na tylnej klapie
- brak tylnej wycieraczki (tylko Francja i Belgia), na rynki Niemiec i Austrii była w standardzie
- obrotomierz (tylko eksport, opcja)
- logo Graffic na konsoli środkowej
- manualna regulacja lusterek i podnoszenia szyb
- narożniki tapicerki z czerwonymi przeszyciami
- tylna kanapa niedzielona (Francja) i dzielona (eksport)
Od marca 1992 został zastąpiony przez wersje Oceane (Francja), Vital (Niemcy) i Magnum (Austria) Peugeot 309 Graffic 1990 – 92 Peugeot 309 Graffic 1990 – 92 Peugeot 309 Graffic 1990 – 92 Peugeot 309 Graffic 1990 – 92

Peterbilt 359 1984

Z wagi koguciej w przypadku Ify przechodzimy do kategorii superciężkiej za sprawą dwunastu ton żelaza będącego w najdłuższej fabrycznie dostępnej konfiguracji długości ramy i kabiny. Seria 359  zadebiutowała w roku 1967 i pozostała w produkcji przez kolejne dwadzieścia lat.
Pod wielgachną maską skrywa się wolnoobrotowy dwusuwowy diesel o pojemności ponad czternastu litrów. Peterbilt 359 1984 Peterbilt 359 1984 Peterbilt 359 1984 Peterbilt 359 1984 Peterbilt 359 1984

IFA W50 LA 1977 – 83

Enerdowska ciężarówka  była częstym widokiem na polskich drogach w latach osiemdziesiątych. Zresztą nie tylko u nas – spotkać je można było we wszystkich państwach Europy Wschodniej.
Historia sukcesu W50 rozpoczęła się w roku 1965 kiedy pierwsze W50 wyjechały z fabryki w Ludwigsfelde. Pomimo ze pojazd należał do segmentu „pięciu ton” popyt był znacznie większy niż początkowe możliwości produkcji. W tamtych latach była to nowoczesna konstrukcja  – z ówczesnym odpowiednikiem z Polski nie ma nawet co porównywać. Po kilku latach okazała się też być konstrukcją bardzo trwałą i prostą w obsłudze, dobrze radzącą sobie w pustynnych warunkach Bliskiego Wschodu czy w wilgotnych afrykańskich tropikach. IFA W50 w krótkim czasie stała się najbardziej uniwersalną ciężarówką z NRD. dsc04450 W50 wyposażona w żuraw ADK 70 i napęd na obie osie. dsc04451 Kiedyś nie potrzeba było szeregu obrysówek – dwa okrągłe reflektory dawały radę. dsc04452

Poczekalnia młodszych klasyków – Toyota Paseo EL54 1996

Pierwsze egzemplarze tego kompaktowego coupe pojawiły się w roku 1991 i stanowiły odpowiedź Toyoty na zaprezentowanego rok wcześniej Nissana 100 NX.W 1996 r. zmieniono tylne lampy, kształt pokrywy bagażnika i umiejscowienie tylnej tablicy rejestracyjnej. dsc00625 Pomimo prawie dwudziestu lat bez problemu przemierza duże odległości. dsc00624 dsc00621

Gościnnie – Citroën BX Deauville 1990

Znany z komentarzy u p. Łomnika obywatel SMKA  przedstawi dzisiaj swój hydromobil. Auto posiada same zalety  – jest pełnoletnim Citroënem z najlepszym zawieszeniem, dodatkowo w nietypowej wersji oraz używany do codziennej jazdy.
Tak więc obiektem westchnień będzie piękny BX w atrakcyjnej kolekcjonersko, bardzo rzadkiej pierwszej edycji serii limitowanej Deauville. Utrzymany w stuprocentowym wizualnym oryginale – zachowały się nawet dedykowane kołpaki i kalkomanie które nie lubiły automatycznych myjni – szybko blakły i obłaziły. Ten delikatny element był od początku b.trudny do kupienia - w regularnym katalogu części nie istniał, pojawił się jedynie raz w jednym roczniku akcesoriów Citroen Boutique.  
Limitówka ta była oferowana wyłącznie na rynku niemieckim i posiadała:
- jeden rodzaj silnika – TU5 1.6 z katalizatorem
- trzy kolory lakieru: zielony ERT Vert Triton, niebieski EMQ Bleu Memphis i platynowoszary ETP Gris Cristal
- dwa kolory zestawu naklejek - srebrno/czerwony i czarno/niebieski tylko dla lakieru Gris Cristal
- wąskie nielakierowane listwy boczne
- tylna wycieraczka
- centralny zamek i elektryczne podnośniki szyb z przodu
- jednoramienną kierownicę
- tweedową tapicerkę
- obrotomierz
- wspomaganie kierownicy
- seryjny ABS który wówczas był rzadkością. Citroën był pierwszą francuską marką która zastosowała ten układ w 1985 r.
Powstało od 1500 do 2000 sztuk.
Nieco popularniejsza była druga edycja Deauville z 1992/93 występująca z silnikiem TU31.4 i kierowana na rynki Belgii i Holandii. Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990 Citroën BX Deauville 1990