Poczekalnia młodszych klasyków – Fiat Seicento Sporting Abarth 2000r.

Jako że luty to najkrótszy miesiąc kończymy go krótkim długością i stażem pojazdem.
Zastanawiałem się czy przedliftowy sej to właściwy materiał na poświęcenie mu uwagi. Zważywszy na jednak na okoliczności nie zapakowałem nośnika z tymi zdjęciami w pudełko oznaczone „otworzyć po roku 2018″.
Pewnego jesiennego dnia w grzybnej alejce ukazał się taki oto widok, normalny i niezwykły jednocześnie. Z daleka sprawiał wrażenie grzybowozu jakich wiele – ot przyjechał sobie emeryt do sanatorium. Nuda, zieeew i motoryzacyjne niezauważalne tło. Jednak gdy podchodząc bliżej ukazywały się inne detale niż widoczna jako pierwsza tylna klapa – cała scenka okazała się być warta uwiecznienia.
Pan emeryt prawidłowo postawił na nietypowy przedmiot grzybokoneserstwa. Dzięki temu pojazd ma okazję stać się jednym z niewielu niezajeżdżonych i niewyklepywanych Sportingów Abarth. dsc00061b dsc00058b dsc00056b dsc00055b dsc00060b

Peugeot 309 Kick 1989

Kolejna odsłona modelu który obchodzi w tym roku trzydziestolecie – tym razem trzystadziewiątka w mało znanej serii limitowanej adresowanej na rynek duński. Pojawiła się ona latem 1989r. wraz z liftingiem całej gamy Peugeota 309 i była obecna przez nieco ponad rok. 
Występowała w trzy i pięciodrzwiowym nadwoziu, z silnikiem 1.4i. Była to wersja bazowa w której zastąpiono gaźnikowy 1.4 dostępny w standardowych poziomach wyposażenia XR/GR.
Nie znajdziemy tu żadnych extrasów – ot typowy ówczesny standard z przełomu dekad:
- trzy kolory nadwozia czerwony, granatowy i biały – jak we francuskiej fladze
- dedykowane kołpaki
- wycieraczka tylnej szyby
- opcjonalnie szyberdach
- specyficzny wzór tapicerki
- brak typowego emblematu „309″ wykonanego z pochromowanego tworzywa, w jego miejsce naklejane znaczki „309 Kick”
- dekoracyjny pasek wzdłuż nadwozia Peugeot 309 Kick Peugeot 309 Kick Peugeot 309 Kick Peugeot 309 Kick Peugeot 309 Kick Peugeot 309 Kick Peugeot 309 Kick Peugeot 309 Kick

Citroën GS Club 1975 – 76

Lata sześćdziesiąte u Citroëna zdecydowanie należały do jednego modelu – wszyscy byli tak zapatrzeni w DS że odnosiło się wrażenie że producent odpuścił sobie na rzecz konkurentów segment aut średniej wielkości. Tak faktycznie było – w trosce o rozwój DSy która przez pierwsze lata przechodziła sporo poprawek Citroën oferował w tej grupie wywodzącego się z 2CV Ami oraz ekonomiczną odmianę flagowej konstrukcji – ID.
Podczas gdy Renault opracowywał szesnastkę a Peugeot dwieścieczwórkę – tutaj nie działo się prawie nic. Prawie, ponieważ w roku 1960 powstał koncept Citroen C-60 w którym połączono stylistykę DS i Ami 6. Citroën C60 Następnie nastała kilkuletnia cisza przez którą dobiegały coraz donośniejsze pogłoski o nowych zaawansowanych konstrukcjach u konkurentów. Wówczas przedstawiono kolejny prototyp – Citroën F, który początkowo uzyskał akceptację do wdrożenia ale został niespodziewanie wstrzymany. Citroën F Decyzję o wycofaniu się podjęto nieco za późno – na potrzeby nowego pojazdu zamówiono już w Stanach oprzyrządowanie do produkcji a pierwsza dostawa maszyn była już w drodze do Francji.
Z takim obrotem sprawy trzeba było działać i to w miarę szybko. Kolejny projekt – G – wystartował w połowie 1968r., jednak dużą część kosztów połknął zarzucony F, z którego wzięto czterocylindrowy silnik (była także wersja z Wanklem) i hydropneumatyczne zawieszenie.
Linią nadwozia zajmowały się początkowo dwa zespoły – Francuzi pod kierownictwem R.Oprona i Włosi od Giugiaro. Na przygotowanie projektu wyznaczono sześć miesięcy, po czym wdrożono nadwozie Francuzów.
Nowy pojazd zaprezentowano w sierpniu 1970r. i przyznano jemu tytuł Samochodu Roku 1970. Citroën GS Club 1975 Kiedy większość producentów ograniczała chromowaną biżuterię – Citroen wprowadził do obecnej od początku produkcji czarnej, plastikowej atrapy typu plaster miodu chromowane dodatki od roku modelowego 1975. Citroën GS Club 1975 Citroën GS Club 1975 Citroën GS Club 1975 Citroën GS Club 1975 Przejściówka – poliftowa atrapa a wnętrze jeszcze po staremu – bębnowy prędkościomierz ze szkłem powiększającym. Od połowy 1975 wraz z rokiem modelowym 1976 pojawiły się okrągłe, zegarowe wskaźniki. Citroën GS Club 1975 Citroën GS Club 1975 Citroën GS Club 1975 Citroën GS Club 1975 Citroën GS Club 1975 Tendencja do automatycznego dopasowywania kolorów sąsiadujących elementów. Citroën GS Club 1975

Dacia 1310 CL 1994 – 99

Podczas gdy wersja sedan była przez dwie dekady oficjalnie sprowadzana do PL jako 1300, 1310  i 1310 P, odmiana z nadwoziem kombi przez długie lata była u nas zupełnie nieznana. W przeciwieństwie do pozostałych państw zrzeszonych w RWPG, z jakiegoś powodu tylko Polska i NRD nie zdecydowały się na import. Szczególnie że w latach osiemdziesiątych dostępność kombi ograniczała się u nas głównie do wyboru pomiędzy Dużym Fiatem a Wartburgiem, czasem Ładą.  Pierwsza i jedyna niewielka partia z tym nadwoziem sprowadzona została bodajże przez Damis w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych.
Tymczasem ku chwale motoryzacyjnej różnorodności ktoś ciśnie – być może jedną z tych damisowskich – na co dzień. Dacia 1310 CL Dacia 1310 CL Dacia 1310 CL Dacia 1310 CL Dacia 1310 CL Dacia 1310 CL dsc05990