Tata Sumo DX 4×4 1999 – 2003

Coraz chłodniej za oknem więc pora przypomnieć upalny niedzielny lipcowy spacer który zaskoczył egzotycznym znaleziskiem.
Był nim jeden z pierwszych samochodów całkowicie zaprojektowanych w Indiach który debiutował w roku 1994. Skonstruowany idealnie na tamtejsze warunki - auto proste w budowie i naprawach, pozbawione elektroniki i konstruowane bez zaplanowanej nieprzydatności. Doceniła to indyjska armia która posiada kilkadziesiąt tysięcy Sumo w wersji militarnej – zainteresowanie mundurowych było tak duże że przez kilka pierwszych lat produkcji Sumo nie było dostępne w wersjach cywilnych. Powstało wiele odmian i konfiguracji, łącznie z wersją opancerzoną. Wojsko wraz z policją wykupiło produkcję na kilka lat a pierwsze wersje cywilne nie posiadały napędu 4×4 i pojawiły się w czerwcu 1997 r. Odmianę cywilną z napędem na cztery „urynkowiono” dopiero w 1999 r., zewnętrznie można ją poznać po wlocie powietrza pod tylną szybą – wersje dla służb miały tam litą blachę.
Pierwszy mały lifting pojawił się w 1999, poszerzono błotniki oraz zmieniono usytuowanie tylnych świateł z pionowych na poziome na zderzaku. Od 2004 produkowano drugą wersję modelu nazwaną Sumo Victa. Tata Sumo DX 4x4 Tata Sumo DX 4x4 Tata Sumo DX 4x4 Tata Sumo DX 4x4 Tata Sumo DX 4x4

Seat Ibiza 0.9 Special 1991 – 93

Ostatnia poliftowa odmiana Ibizy sprzed wykupienia marki przez Vw określana jako New Style. 
Limitowana seria Special występowała z dwoma rodzajami silników – 0.9 i 1.2, zewnętrznie nieco od siebie się różniących. Ibiza z silnikiem 1.2 posiadała boczne kierunkowskazy, zaś wersja 0.9 w miejscu kierunkowskazów miała umieszczone litery „S”.
Pamiętający Fiata 127 czterdziestoczterokonny silnik o pojemności 903 cm3 jest dobrze znany posiadaczom Cinquecento 900.
Special była serią wyposażoną tylko w to co było wymagane ówczesnymi przepisami, nie znajdziemy tu żadnych extrasów:
 - siedem kolorów nadwozia
 - opcjonalnie zderzaki w kolorze nadwozia z czarną listwą
 - logo Special umieszczone na przednich drzwiach i tylnej klapie
 - skajowa tapicerka wraz z boczkami drzwiowymi, siedziska z tkaniny.
 - manualna regulacja lusterek i podnoszenie szyb
 - zaślepki w miejscu zapalniczki i zegarka
 - schowek w miejscu radia
 - brak obrotomierza, w to miejsce logo Seata Seat Ibiza 0.9 Special 1991 - 93 Seat Ibiza 0.9 Special 1991 - 93 Seat Ibiza 0.9 Special 1991 - 93 New Style Special powstawał głównie jako trzydrzwiowy Seat Ibiza 0.9 Special 1991 - 93

GAZ Wołga 24 – 02 Universal 1980

W przeciwieństwie do sedana którego produkcję rozpoczęto w roku 1967 – wersja kombi Wołgi 24 pojawiła się w gorkowskiej fabryce dopiero w roku 1972. Produkcję poprzednika – modelu GAZ 22 zakończono w 1970 roku i przez dwa lata nie wytwarzano nadwozia kombi.
Universale nie były oficjalnie sprowadzane do Polski. Podczas gdy w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych widok służbowego lub taksówkarskiego sedana na naszych drogach był czymś powszechnym – spotkanie kombi było mało prawdopodobne. Jak już się taki model ujrzało to z pewnością należał do radzieckiej jednostki wojskowej, ambasady albo miał tablice z cyrylicą i owal z literami SU. Na początku lat dziewięćdziesiątych Universale zaczęły się częściej pojawiać, głównie za sprawą rozwijającego się przygranicznego handlu.
Pierwsza seria Wołgi 24 miała zderzaki bez kłów, początkowe egzemplarze miały także paskowy prędkościomierz, poziome przeszycia na boczkach drzwiowych oraz podłokietnik pomiędzy przednimi fotelami. Rozłożenie podłokietnika sprawiało że pojazd stawał się ośmiomiejscowy. GAZ Wołga 24 – 02 Universal 1980 GAZ Wołga 24 – 02 Universal 1980 GAZ Wołga 24 – 02 Universal 1980 GAZ Wołga 24 – 02 Universal 1980 GAZ Wołga 24 – 02 Universal 1980 GAZ Wołga 24 – 02 Universal 1980 GAZ Wołga 24 – 02 Universal 1980 GAZ Wołga 24 – 02 Universal 1980 GAZ Wołga 24 – 02 Universal 1980 GAZ Wołga 24 – 02 Universal 1980 GAZ Wołga 24 – 02 Universal 1980

Saab Sonett II V4 1967 – 69

Pomysł opracowania dwumiejscowego sportowego samochodu narodził się w roku 1960. Linia nadwozia była autorstwem projektanta samolotów a pod maską znalazł się dwusuwowy trzycylindrowy silnik. Auto zadebiutowało w  styczniu 1966 r. początkowo pod nazwą Saab 97. W związku z zakupem licencji Forda na silnik V4 postanowiono użyć czterosuwowego motoru do napędu sportowego coupe. Wymagało to jednak przeprojektowania mocowań silnika oraz maski  - nowa wersja silnikowa była dostępna pod koniec 1967 i z tym rocznikiem wyprodukowano 69 sztuk.
W roczniku 1968 pojawił się napis Sonett V4 na masce, zderzaki z kłami oraz czarne wykończenie deski rozdzielczej. Dla rocznika 1969 zmiany objęły nowa kierownicę, innego typu siedzenia oraz zamykany schowek. Ogółem powstało 1868 sztuk w obu wersjach silnikowych. dsc07675b dsc07676b dsc06737b dscf2425b dsc06205 dsc06211 dscf3018b dsc06199 dscf3015b dscf2399b

Buick Le Sabre 1984 – 85

Na placu startowym ustawił się amerykański kanciak, który jak się później okazało robił za tłum i nie wziął udziału w rajdzie. W sumie szkoda, bo obsada pojazdów z kraju pustyń i kaktusów była nader skromna. Ostatni Le Sabre z klasycznym napędem na tył, od rocznika 1986 skończyło się dobre. Buick Le Sabre 1984 - 85 Buick Le Sabre 1984 - 85 Buick Le Sabre 1984 - 85 Buick Le Sabre 1984 - 85 Buick Le Sabre 1984 - 85 Buick Le Sabre 1984 - 85 Co się kryje pod maską – V6 czy V8? Buick Le Sabre 1984 - 85 Buick Le Sabre 1984 - 85
 

Ford Capri II Ghia 2.3 V6 1975

Projekt Diana – pod tą nazwą kryło się opracowanie trzydrzwiowego nadwozia do Fordowskiego coupé. Dwudrzwiowe Capri Mk I przeszło facelift od września 1972 - zmieniono wówczas reflektory, zderzaki i przede wszystkim wnętrze. Później okazało się że poliftowy rok modelowy 1973 okazał się najbardziej udanym dla całej serii. Zachęceni tym oraz krytykowaną słabą widocznością do tyłu postanowili powiększyć tylną i boczne szyby doposażając przy okazji Capri o trzecie drzwi. Bazą było poliftowe Capri Mk I z którego wiele detali takich jak deska rozdzielcza trafiło do nowego modelu.
Auto z dodatkowymi drzwiami zaprezentowano pod koniec 1973 a w lutym 1974 pierwsze sztuki trafiły do dealerów. Ówczesny klimat gospodarczy nie sprzyjał wielkim silnikom – w pierwszym roku produkcji sprzedano w Niemczech tylko niecałe dwieście sztuk z silnikiem V6. Pierwszy kryzys naftowy odwrócił panujące do niedawna proporcje – do sportowego coupé zaczęto masowo zamawiać najmniejsze silniki 1.3 i 1.6. Widlaste silniki poszły w odstawkę, stając się czymś zupełnie absurdalnym.
Dla wersji Ghia czterocylindrowe silniki nie były przewidziane – tu na przekór czasom miało zostać wszystko po staremu. Tak więc mamy tu najlepsze wyposażenie połączone z sześciocylindrową „fałką” pod maską. Jasne, beżowe wnętrze, skórzane obszycia, automatyczna przekładnia czy odchylane tylne szyby były zarezerwowane dla topowych wersji Ghia i GT. Ford Capri II Ghia 2.3 V6 1975 Ford Capri II Ghia 2.3 V6 1975 Ford Capri II Ghia 2.3 V6 1975 Ford Capri II Ghia 2.3 V6 1975 Ford Capri II Ghia 2.3 V6 1975 Ford Capri II Ghia 2.3 V6 1975 Ford Capri II Ghia 2.3 V6 1975 Ford Capri II Ghia 2.3 V6 1975